In gesprek met Energieboswachters Marion en Wil
Ontmoet Marion Beentjes en Wil Nobel. Ze zijn sinds kort de Energieboswachters van Heemskerk. Tijdens de opleiding leerden ze over de effecten van zon- en windprojecten op natuur en biodiversiteit. Het zonnepark wat Energiek IJmond wil realiseren in Beverwijk namen ze als casus.
Marion is geboren en getogen Heemskerker. Als vrijwilliger is ze actief bij EcoHeemskerk en Energiek IJmond(Verwijst naar een externe website). Wil woont sinds 2 jaar in een nieuwbouwwijk in Heemskerk. Na zijn verhuizing zocht hij naar ander vrijwilligerswerk en vond hij een match bij bewonersvereniging EcoHeemskerk(Verwijst naar een externe website). De opleiding Energieboswachter(Verwijst naar een externe website) bleek ze op het lijf geschreven. Het project waar Marion aan werkt via Energiek IJmond, brachten ze in als casus: Een zonnepark in Beverwijk.
Blik gericht op de bodem
Voor de start van de opleiding verslindt Marion al talloze documenten en onderzoeken om uit te zoeken hoe inheemse natuur kan floreren op een zonnepark. “Soms zag ik door de bomen het bos niet meer. Tegelijkertijd merkte ik dat er ook veel informatie niet te vinden was. Ik zat een beetje vast met dit project.” In een groep van 5 buigen de Energieboswachters in opleiding zich over het project. “De cursus gaf ons inzicht en handvatten hoe je een project goed aanpakt”, vertelt Wil. “Welke regels zijn er en waar moeten we rekening mee houden. We keken daarbij niet naar techniek, maar naar wat er op de grond – de bodem - gebeurt.”
Biodiversiteit creëren
De Nederlandse natuur staat flink onder druk. Stevige discussies worden gevoerd over: Verdringt de energietransitie de natuur? Zijn zonneparken milieuvervuilend? “Nee dat denken wij niet. Er is ruimte om natuur en biodiversiteit te creëren”, beschrijft Wil. "Biodiversiteit is niet het eerste waar je aan denkt bij een veld vol zonnepanelen. Toch is een zonnepark uitermate geschikt om de biodiversiteit te laten floreren", vult Marion aan.
De meeste zonneparken komen terecht op agrarische grond. Maar de bouw van zonneparken op landbouwgrond is vanaf begin 2024 beperkt. “Er moet efficiënt omgegaan worden met de weinig beschikbare ruimte in Nederland en de politiek is gefocust op het verbeteren van biodiversiteit en op meervoudig gebruik van landbouwgrond. Een zonnepark kan een mooie aanvulling zijn voor de knelpunten van natuur en landbouw", vertelt Marion.
Tijdens de studie werkten de Energieboswachters aan een gebiedsplan en een biosysteem. Een simpel voorbeeld: Door poeltjes te creëren, komen er padden. Waar water is, zijn muggen. Daar kunnen zwaluwen weer van eten. Zo kijk je naar een systeem wat elkaar in evenwicht houdt.
De Energieboswachters zien ook een koppelkans in de versnipperde natuurgebieden. Dieren hebben een grote leefruimte nodig, maar dat komt vaak in de verdrukking. Bijvoorbeeld door wegen die dwars door natuurgebieden lopen. “Vlakbij het gebied waar we het zonnepark willen ontwikkelen, ligt landgoed Rorik en het boomrijke gebied van de golfbaan”, beschrijft Marion. “Door samen te werken kunnen we het leefgebied van dieren vergroten en verrijken.”
Zonnepark Beverwijk
De gemeente Beverwijk heeft het project momenteel op pauze gezet. Daarom ligt de ontwikkeling van het zonnepark nu stil. Voor Marion is dat niet zo erg. Het traject was intensief en heeft heel wat uren opgeslokt. Wil heeft zich al aangemeld om als vrijwilliger mee te werken aan nieuwe projecten bij de Natuur en Milieufederaties.
Ook Energieboswachter worden? Kijk op de website van de Natuur en Milieufederaties(Verwijst naar een externe website).